در آستانه دومین راهپیمایی ملی واشنگتن برای حقوق همجنس‌گرایان در سال ۱۹۸۷، خانواده‌ها و دوستان بازمانده از قربانیان ایدز، تکه‌هایی را برای اضافه کردن به یک پروژه بزرگ لحاف یادبود آماده می‌کنند. کارگردان، رابرت اپستین، با الهام از دریای نام‌های ثبت‌شده در این یادبود، بر زندگی شش نفر تمرکز می‌کند. اپستین در کنار ارائه این پرتره‌های صمیمانه، از طریق تصاویر خبری و مصاحبه‌ها، بحران ایدز را در بافت بزرگ‌تری از واکنش‌های اجتماعی و دولتی به این بیماری قرار می‌دهد.